W sali gimnastycznej ZSOiZ im. ks. prof. Józefa Tischnera ponownie spotkali się uczniowie, nauczyciele i przedstawiciele szkół z powiatu, by poprzez sport uczcić pamięć śp. Marii Szkarłat – nauczycielki, założycielki i wieloletniej dyrektorki szkoły, osoby szczególnie zasłużonej dla rozwoju edukacji w Limanowej.
Maria Szkarłat przez lata związana była z edukacją, najpierw jako nauczycielka, później jako organizatorka i liderka wielu inicjatyw oświatowych, m.in. w 2004 roku zainicjowała powstanie szkoły zawodowej i technikum, które obecnie noszą imię ks. prof. Józefa Tischnera w Limanowej. Jej działalność przyczyniła się do wykształcenia wielu pokoleń absolwentów, a prowadzona przez nią szkoła przez lata osiągała znaczące sukcesy edukacyjne.
Tegoroczna, trzecia już edycja memoriału pokazała, że pamięć o Marii Szkarłat pozostaje żywa, a wartości, które były jej bliskie – praca, zaangażowanie, wspólnota i rozwój młodych ludzi – nadal są obecne w szkolnym życiu.
W pierwszej części turnieju na parkiecie rywalizowały drużyny uczniowskie. Do zawodów zgłosiło się aż 31 zespołów, co najlepiej pokazuje, jak dużym zainteresowaniem cieszy się memoriał wśród młodzieży. Mecze stały na wysokim poziomie, a uczestnicy nie szczędzili sił, walcząc o każdy punkt. Szczególnie emocjonujący okazał się finał, w którym o końcowym zwycięstwie zdecydował tie-break.
W klasyfikacji uczniowskiej pierwsze miejsce zdobyła drużyna w składzie: Sebastian Oleksy, Jakub Rozum, Karolina Darowska i Eliza Smoleń.
Po zakończeniu zmagań uczniowskich do gry przystąpili nauczyciele. W tej części memoriału wystąpiło 10 zespołów reprezentujących szkoły z terenu powiatu. Również tutaj nie brakowało sportowej ambicji, dobrej techniki i prawdziwej pasji. Nauczyciele udowodnili, że rywalizacja może iść w parze z dobrą atmosferą, wzajemnym szacunkiem i poczuciem wspólnoty.
W turnieju nauczycieli zwyciężył zespół Jodłownik Ticzery w składzie: Zofia Bartosz, Wojciech Biel i Jakub Górszczyk.
III Memoriał Marii Szkarłat po raz kolejny udowodnił, że sport może być piękną formą pamięci. Wspólna rywalizacja, emocje na parkiecie i zaangażowanie całej społeczności szkolnej sprawiły, że był to dzień szczególny – pełen energii, wzruszeń i szacunku dla osoby, która swoją pracą pozostawiła trwały ślad w historii szkoły i lokalnego środowiska.
